Zaterdag in Mijn Wereld: Moederschap, Coaching en Creativiteit in Één Dag
Als je twee voetballende kinderen hebt, dan weet je dat zaterdagochtend geen ochtend is… het is een missie.
Een soort survivaltraining waar niemand je ooit voor heeft gewaarschuwd.
Je begint vol goede moed: “Kom op jongens, opstaan, het is voetbal!”
Maar wat krijg je terug?
Een koor van “ik wil niet”, “laat me slapen” en dat ene kind dat doet alsof jij persoonlijk besloten hebt dat het zaterdag is.
Alsof jij de maker van de kalender bent.
Dan begint het echte werk:
Half slapende kinderen aankleden, brood smeren terwijl je iemand anders zijn sok zoekt, en ondertussen drie keer dezelfde vraag beantwoorden:
“Moet ik écht?”
Ja.
Je moet écht.
En dan… het moment van vertrek.
Je rent de deur uit, iedereen in de auto, je denkt dat je het gehaald hebt — tot je onderweg ineens beseft:
“Hebben we eigenlijk wel alles in de voetbaltas gedaan?”
Natuurlijk niet.
Want wie heeft er tijd om te checken als je al bezig bent met het redden van de ochtend?
Maar hé… uiteindelijk komen ze op het veld, jij staat langs de lijn met een koffie die je eigenlijk niet wilde, en alles valt weer op z’n plek.
Tot volgende week.
Zelfde tijd.
Zelfde chaos.
Zelfde liefde
Die Zaterdag: Moederschap en Inspiratie
Moederschap is prachtig… maar laten we eerlijk zijn: soms voelt het alsof je een 14‑jarige begeleidt die denkt dat hij al 25 is, maar ondertussen nog niet weet waar zijn eigen voetbalsokken liggen.
Zaterdagochtend begint al goed. Jij staat vroeg op, koffie in de hand, klaar voor de dag. Je kind? Die ligt in bed alsof hij een contract heeft bij Real Madrid en rust moet pakken voor de Champions League.
En als je hem dan eindelijk wakker krijgt, krijg je dat heerlijke zinnetje:
“Ik kan dit zelf hoor.”
Tuurlijk schat. Daarom vergeet je de helft.
Dan sta je langs de lijn. Jij enthousiast, meeleven, meeschreeuwen, meezuchten — want jij voelt die spanning óók. Maar je 14‑jarige kijkt je aan alsof je hem net publiekelijk hebt geadopteerd.
“Doe normaal mam.”
En jij denkt: ik sta hier vroeg, koud, gespannen en trots… en jij doet alsof je me op Marktplaats wilt zetten.
Maar dan.
Na de wedstrijd.
In de auto.
Het moment dat alles weer goed is.
“Mam, heb je het gezien?”
“Heb je het gefilmd?”
“Zag je dat ik die actie maakte?”
En jij smelt.
Want dát is moederschap.
Ze doen alsof je te veel bent, maar stiekem willen ze dat je alles ziet.
Alles voelt.
Alles onthoudt.
En jij doet dat.
Elke week weer.
Met liefde, humor en een beetje gekte.
I love my life.
Coaching Momenten: Thuis in mijn Ervaringen
Het leven is één grote training. Soms sta je vooraan, soms val je om, soms wil je niet en moet je tóch. En precies daar, in dat ongemakkelijke stukje tussen “geen zin” en “toch doen”, ontstaan de mooiste lessen.
Als coach — en als moeder — zie ik het elke dag.
Afspraken zijn afspraken, ook als je 14 bent en denkt dat je de wereld al snapt. Communicatie is geen luxe, maar een basisvoorwaarde. En opbouwende kritiek? Dat is geen aanval, maar een uitnodiging om te groeien. Samenwerken lukt alleen als je durft te luisteren, te leren en soms even je trots inslikt.
Het leven is vallen, opstaan, doorlopen en soms even terugkijken om te zien hoe ver je al bent gekomen.
En eerlijk? Dat maakt het prachtig.
Krachtige statement:
Leven is geen wedstrijd die je moet winnen — het is een teamspel waarin je elke dag leert, groeit en sterker wordt.
Creativiteit op Zaterdag: Eerlijk, Warm en Puur
Eerst het voetbalverslag: wie scoorde, wie struikelde, wie dacht dat hij Messi was maar eindigde als Bambi op ijs.
Daarna het videowerk: alle beelden terugkijken, knippen, plakken, slow‑motion op dat ene mooie moment, en natuurlijk de soundtrack die het nét wat epischer maakt dan het in werkelijkheid was.
En als dat allemaal klaar is?
Dan komt het beste deel van de dag.
De zaterdagmiddag.
Netflix aan.
Koffie erbij.
Voeten omhoog.
Even geen “mam, waar is mijn tas”, geen “mam, heb je het gefilmd”, geen “mam, ik ben mijn scheenbeschermers kwijt”.
Gewoon jij, je bank en een momentje rust dat je dubbel en dwars hebt verdiend.
Want ja… het leven als voetbalmoeder is druk, chaotisch en soms hilarisch.
Maar het is ook mooi, vol liefde en vol verhalen die niemand anders begrijpt behalve jij.
En eerlijk?
Je zou het voor geen goud willen missen.
Maak jouw eigen website met JouwWeb